Praagse Burcht: tickets, openingstijden en wat je ziet

De Sint-Vituskathedraal

De officiële site noemt de Sint-Vituskathedraal de grootste en belangrijkste kerk van Praag. Hier werden Boheemse koningen en koninginnen gekroond, en er liggen patroonheiligen, vorsten, edelen en aartsbisschoppen begraven. Het is de derde kerk op deze plek: prins Wenceslaus liet rond 925 een Romaanse rotonde stichten en Karel IV begon in 1344 aan de gotische kathedraal, met Matthias van Arras en daarna Peter Parler als eerste bouwmeesters. In 1419 lag het werk stil door de Hussietenoorlogen. Vanaf de tweede helft van de 19e eeuw werd de kathedraal in neogotische stijl voltooid, en de officiële site noemt 1929 als jaar van de plechtige inwijding.

Baedekers handboek uit 1911, geschreven toen het werk nog gaande was, vermeldt dat de voltooiing van de kathedraal in 1867 werd hervat (p. 304). De Wenceslauskapel is volgens datzelfde handboek ingelegd met Boheemse halfedelstenen (p. 305). De officiële site zegt dat de kroonjuwelen achter een deur in de zuidwesthoek van de kapel worden bewaard en dat de kroonkamer en de kapel niet voor bezoekers openstaan. Kopieën van de kroonjuwelen zie je in het Oud Koninklijk Paleis.

De Grote Zuidertoren

De toren naast de kathedraal is bijna 100 meter hoog en heeft een eigen ticket. De officiële site noemt 287 treden naar boven, met uitzicht op Praag en de klokken. De grootste klok, Zikmund, is volgens de officiële site de grootste van het land, gegoten in 1549 en ongeveer 15 ton zwaar.

Peter Parler begon aan het eind van de 14e eeuw aan de toren, die niet in gotische stijl werd afgebouwd: de galerij en de spits stammen uit de 16e eeuw. De laatste toegang is 17:30 (16:30 in de winter) en de toren is niet toegankelijk voor bezoekers met beperkte mobiliteit.

Het Oud Koninklijk Paleis en de Vladislavzaal

Het paleis groeide door de eeuwen heen: een Romaans stenen paleis in de 12e eeuw, een gotische uitbreiding onder Karel IV en, na 1483, de laatste grote verbouwing voor Vladislav Jagiello. Het hoogtepunt is de Vladislavzaal, ontworpen door Benedikt Ried, die laatgotiek combineert met elementen van de renaissance. De zaal werd gebruikt voor kroningen, banketten, toernooien en markten, en bezoekers verlaten haar via de Ruitertrap, gebouwd zodat ridders te paard naar binnen konden rijden voor de steekspelen.

Lützow citeert in The Story of Prague (1902, p. 147) een kroniekschrijver uit die tijd, die schreef dat er „in heel Europa geen gebouw als dit” was, geen enkel „langer, hoger en breder”, en toch zonder pilaren. In de Boheemse Kanselarij ernaast werden volgens de officiële site in 1618 twee stadhouders en een schrijver uit het raam in de burchtgracht gegooid; Baedeker (1911, p. 304) dateert dit op 23 mei en noemt het de Praagse defenestratie, de directe aanleiding tot de Dertigjarige Oorlog.

De Sint-Jorisbasiliek

De officiële site beschrijft de Sint-Jorisbasiliek als de tweede kerk van de Burcht. De eerste kerk werd rond 920 gesticht door prins Vratislav I en in 973 kwam er een benedictijnenklooster voor vrouwen bij. Het huidige romaanse uiterlijk, met een apsis en twee torens, stamt van na de brand van 1142, en binnen liggen de graven van de Přemysliden. Lützow noemde het het mooiste gebouw in die stijl in Bohemen (1902, p. 194).

De basiliek werd tussen 1887 en 1908 gerestaureerd om haar romaanse uiterlijk terug te brengen, en in het voormalige klooster zijn nu kortlopende tentoonstellingen te zien.

Het Gouden Straatje en de Daliborkatoren

De kleine gekleurde huisjes van het Gouden Straatje stammen uit het eind van de 15e eeuw, toen de nieuwe noordelijke vestingwerken werden gebouwd. Er woonden schutters van de Burcht, gezinnen en goudsmeden, en de laatste huurders vertrokken in 1953. Franz Kafka woonde tijdens de Eerste Wereldoorlog in huis nr. 22, en de beschilderde gevels volgen een ontwerp van Jiří Trnka uit de jaren vijftig.

Een trap in huis nr. 12 leidt naar een terras op de Daliborkatoren, een ronde geschuttoren uit de Jagiellonische tijd waarvan de benedenverdieping een gevangenis was. De eerste en bekendste gevangene, in 1498, was de ridder Dalibor van Kozojedy. De officiële site vermeldt geen alchemisten in het straatje: ze koppelt de alchemisten van Rudolf II aan de Kruittoren. De verdedigingsgangen bij de Daliborka zijn niet toegankelijk voor bezoekers met beperkte mobiliteit.

Binnenplaatsen en de wisseling van de wacht

Voor de binnenplaatsen en straten van het complex heb je geen ticket nodig. Je gaat naar binnen via vaste toegangen met een veiligheidscontrole: de officiële site beschrijft willekeurige preventieve controles door de politie en de Burchtwacht en vraagt bezoekers geen grote bagage mee te nemen. Wapens, drones, fietsen en steps zijn verboden, en bezoekers mogen niet binnen een halve meter van de wacht bij de poorten komen.

De officiële site noemt een ceremoniële wisseling van de wacht om 12:00 uur op de Eerste Binnenplaats. Een actuele dienstregeling konden we niet bevestigen en de ceremonie kan worden geannuleerd, dus controleer de officiële pagina met sluitingen. De Burchtwacht zelf werd opgericht op 6 december 1918 en haar historische uniformen uit 1929 zijn geïnspireerd op de Tsjechoslowaakse legioenen.

Wat het ticket Permanente tentoonstellingen omvat

De route Permanente tentoonstellingen omvat Het verhaal van de Praagse Burcht, de Tentoonstelling van de Burchtwacht, de Schilderijengalerij en het Rosenbergpaleis. Het verhaal van de Praagse Burcht, op het gotische niveau van het Oud Koninklijk Paleis, vertelt de duizendjarige geschiedenis van de plek. De Tentoonstelling van de Burchtwacht bevindt zich in de Kruittoren (Mihulka), een geschuttoren uit de late 15e eeuw die in de tijd van Rudolf II diende als verblijf voor de alchemisten van de Burcht.

De Schilderijengalerij, op de Tweede Binnenplaats, toont meer dan 100 van de beste schilderijen uit een collectie van ongeveer 4.000 werken, die de officiële site de oudste doorlopend bestaande schilderijencollectie van het land noemt. De officiële pagina van het Rosenbergpaleis konden we niet lezen, dus beschrijven we het niet. Fotograferen is verboden in Het verhaal van de Praagse Burcht, in de Kruittoren en in de Schilderijengalerij.

Over het Praag van Rudolf II citeert Lützow een epigram: de stad, in de tijd van Libussa nog van hout, werd marmer en „gouden onder Rudolf” (1902, p. 103).

Tuinen en het Koninklijk Zomerpaleis

De Koninklijke Tuin werd in 1534 aangelegd voor Ferdinand I. Ernaast staat het Koninklijk Zomerpaleis, een renaissancepaviljoen uit het midden van de 16e eeuw met een bronzen Zingende Fontein van Tomáš Jaroš (1564-68). De Zuidertuinen zijn in de jaren twintig ontworpen door Plečnik en in 2012 vernieuwd, en ook de Tuin op de Bastion is van zijn hand. Baedeker merkte in 1911 op dat de Koninklijke Tuin toen voor het publiek gesloten was (p. 306).

De Koninklijke Tuin, de Hertengracht en de Zuidertuinen hanteren seizoenstijden en zijn van 1 november tot eind februari gesloten; zie de pagina Openingstijden. De Tuin op de Bastion is open tijdens de openingstijden van het complex.